ارتباط سنجي ورزش و سياست با بهره گيري از نظريه آنتو نيو گرامشي

جلوه هاي هم­بستگي ورزش و سياست در طول تاريخ مدرن مشهود بوده است و به­خوبي مي ­توان به نشانه­ هايي تاريخي از دخالت دولت­ ها در عرصه­ هاي ورزشي اشاره كرد. جدايي سياست از ورزش، امروزه بي معني است و اين پديده توانسته با شاخص­ هاي متعددي، خود را بيش از پيش به سياست متصل كند. در جهان معاصر، ورزش، دولت و سياست به ­نحو درهم­ تنيده ­اي با يكديگر مرتبط ­اند و مي­توان از ورزش به­ عنوان يك عامل مهم اجتماعي نام برد. امروزه، نقش ورزش در علوم اجتماعي، سياسي و روابط بين­ الملل، به­ گونه­ اي وسيع مورد توجه علمي قرار گرفته است. اين مقاله، با رويكردي توصيفي - تبييني در­صدد شناخت اثرات اجتماعي - سياسي ورزش است و شاخص ­هاي آن را با استفاده از رويكرد هژموني گرامشي به­ عنوان نيرويي اجتماعي - سياسي، مورد تحليل قرار داده و نقش اين پديده را در ساخت هژموني ملي و علي­ الخصوص در تحكيم هم­بستگي و استقرار دولت ملي نشان مي­دهد. براي تحليل هژموني ورزشي، نقش آن در ملت سازي، كنترل اجتماعي، ادغام اجتماعي و ساخت هژموني در عرصه­ هاي بين ­المللي مورد واكاوي قرار مي ­گيرد. شيوه گردآوري اطلاعات در اين پژوهش، استفاده از داده­ هاي كتابخانه­ اي و الكترونيكي و تحليل اين اطلاعات بر مبناي روش پژوهش و آراي آنتونيو گرامشي در باب جامعة مدني و هژموني است. هدف اين پژوهش، بر مبناي جنبة نو آورانة موضوع ارتباط ­سنجي ورزش و سياست، بر اساس آراي فرهنگي هژموني است كه مي­تواند خود به­ عنوان يك چارچوب نظري در مطالعات بعدي مورد استفاده قرار گيرد.