دريدا و خوانش اسطوره برج بابل : شالوده شكنيِ نگرش و سياست خشونت طلبانه سامي ها با استفاده از مفهوم دوستي

مقاله حاضر تلاشي است كه ضمن تلقي «برج افسانه­ اي بابل» به عنوان نماد خشونت و سلطه ­طلبي معماران آن (سامي­ ها)، به شيوة توصيفي - تحليلي و با استفاده از رويكرد شك­ گرايانۀ شالوده ­شكني، اين نوع نگرش و سياست را به چالش مي­ كشد. دريدا بناي برج بابل را در راستاي حفظ تبار و زبان واحد و از آن طريق، ايجاد يك امپراطوري عظيم نژادي و زباني، تلاش سامي ­ها براي خلق معنايي معين تلقي مي­ كند و بر آن است تا با اعطاي معنايي بديع به مفهوم «دوستي»، بر بنياد تعاريف متفاوتي از مفاهيم «برادري»، «مسئوليت ­پذيري»، «هديه»، «مهمان ­نوازي» و «بخشايش» (كه همگي برخلاف گفتمان سنتي، داراي ويژگي نمادين، نامحدود، ناگسستني و نامشروط هستند)، نويدبخش شيوه ­اي تازه­ و اصيل از سياست و حكومت با عنوان «دموكراسي در راه» باشد. بدين ­ترتيب، دريدا فروپاشي برج بابل را از جانب خداوند، نماد پايان خود محوري و ديگر ­ستيزي و آغازي بر حركت به سمت آزادي و برابري قلمداد مي­ كند.