اثر فعاليت هوازي بر شاخص‌ هاي خطر متابوليك و BDNF در مردان ميان سال

Effects of aerobic training on metabolic risk factors and BDNF in midlife males

مقدمه و هدف: عامل رشد عصبي مشتق ­شده از مغز (BDNF ) علاوه بر نقش نروتروفيكي، داراي آثار متابوليكي ويژه اي است. هدف از اين مطالعه تعيين تاثير تمرين هوازي بر شاخص­هاي خطر متابوليك و BDNF بود. روش­­ شناسي: 21 مرد ميان­ سال داوطلب داراي سندروم متابوليك به طور تصادفي در دو گروه شامل تمرين (ME) و كنترل (MC) تقسيم شدند. ابتدا مقادير متوسط مصرف قند، چربي، پروتئين و كالري رژيم غذايي در زمان قبل از شروع تحقيق استخراج شدند. گروه­ ME در شش هفته تمرين هوازي با شدت متوسط شركت كردند و در پيش ­ آزمون و پايان دوره تمرين، خون­ گيري انجام شد. مقايسه بين­ گروهي داده ها در پيش ­آزمون با استفاده از آزمون­ هاي تي مستقل و تحليل كوواريانس چند متغيره (براي كنترل ثاثير تفاوت هاي تغذيه­ اي اوليه) و مقايسه درون گروهي در طول زمان با آزمون هاي Q كوكران و تي همبسته انجام شد. يافته­ ها: تمرين هوازي سبب كاهش امتياز z كل سندروم متابوليك (0/001=P) ،BDNF پايه سرم (0/004=P)، حساسيت به انسولين (0/038=P)، فشار خون ميانگين سرخرگي (0/024=P)، دور كمر (0/02=P)، قند­ خون ­ناشتا (0/018=P) و تري­گليسريد (0/001=P) شد. تمرين هوازي همچنين باعث افزايش ليپوپروتئين پرچگال (0/003=P) شد، با اين­حال تغييري در مقدار انسولين وجود نداشت (0/05

Introduction and Purpose: Brain derived neurotrophic factor (BDNF) can affect metabolic processes in addition to its neurotrophic effects. We investigated the effects of aerobic training on metabolic risk factors and BDNF. Materials and methods: 21 middle-aged volunteers with metabolic syndrome were divided randomly into exercise (ME) and control (MC) groups. The nutritional logs (carbohydrate, lipid, protein content and total daily caloric intake) during three weeks prior to the study initiation, were recorded. The ME subjects participated in aerobic training program (6 weeks) with moderate intensity and blood samples were taken at two occasions including baseline and end of training period. Between group comparisons were made using independent samples t test and multivariate ANCOVA (in order to control the effect of between group nutritional differences at baseline), while within group differences explored by ANOVA for repeated measurements and Cochran’s test of Q. Results: aerobic training decreased overall MetS Z score (P=0.001), BDNF (P=0.004), insulin sensitivity (P=0.038), mean atrial blood pressure (P=0.024), waist circumference (P=0.002), fasting blood sugar (P=0.018) and triglyceride (P=0.001) and also increased high density lipoproteine (P=0.003). However, nonsignificant response observed about insulin (P<0.05). Discussion and conclusion: Aerobic training has various benefits for MetS. However, it seems for metabolic syndrome that the serum BDNF is not a marker of health as typically assumed for healthy population.