تاثير خودگفتاري آموزشي و انگيزشي آشكار بر يادگيري مهارت پرتاب آزاد بسكتبال

The Effect of Instructional and Motivational overt Self-Talk on Basketball Free Throw Skill Learning

هدف از اين پژوهش بررسي تاثير خودگفتاري آموزشي و انگيزشي آشكار بر يادگيري مهارت پرتاب آزاد بسكتبال بود. تعداد 60 نفر داوطلب بر اساس نمرات پيش آزمون به سه گروه مساوي همسان سازي شدند و گروه هاي خودگفتاري آموزشي و انگيزشي آشكار در مرحله اكتساب 12جلسه (30 تكرار پرتاب آزاد بسكتبال) را به ترتيب با گفتن «مچ - مركز» و «من مي توانم» قبل از هر پرتاب انجام دادند. آزمون يادداري و انتقال به ترتيب 48 و 72 ساعت بعد از آخرين جلسه اكتساب صورت گرفت. از تحليل واريانس با اندازه گيري هاي مكرر و يك سويه جهت تحليل داده ها استفاده شد. نتايج نشان داد اثر جلسات تمرين، گروه و اثر متقابل گروه و جلسات تمريني معنادار است و گروه خودگفتاري انگيزشي آشكار در مرحله اكتساب، يادداري و انتقال بهتر از دو گروه ديگر بود. جهت يادگيري تكاليف نسبتاً پيچيده مانند پرتاب آزاد بسكتبال خودگفتاري انگيزشي انتخاب مناسب تري نسبت به انواع ديگر خودگفتاري است.

The purpose of this study was to evaluate the effect of instructional and motivational overt self-talk on basketball free throw skill learning. A total of 60 volunteers based on pre-test scores were matched into three groups. Participants in motivational and instructional overt self-talk groups conducted basketball throwing skill acquisition in 12 sessions (30 repeat) while overtly saying “I Can” and “Wrest-Center” respectively before of each throw. The retention and transfer test was held 48 and 72 hours after the last session of the acquisition. Repeated measures and one-way ANOVA were carried out to analyze data. Results showed that the effect of training sessions, group and group ×training sessions were significant. Results revealed that motivational overt self-talk in acquisition, retention and transfer tests was better than other groups. The results of this study suggest that in relatively complex tasks like basketball throwing skill, motivational self-talk would be better choice than other types of self-talk.