تحليل احاديث طينت از منظر فقه‌ الحديث

احاديث طينت ازجمله روايات كلامي است كه در كتب حديثي شيعه همچون اصول كافي از شيخ كليني، التوحيد از شيخ صدوق و ديگر منابع معتبر آمده است. باتوجه‌به بحث‌هاي ريشه‌دار جبر و اختيار بين مذاهب و فرقه‌هاي مختلف مسلمانان، فهم صحيح اين روايات مي‌تواند به بخشي از اختلافات كلامي مسلمانان و نيز اختلاف كلامي بين مسلمين و پيروان اديان ديگر پايان دهد يا دست‌كم تفسير و ديدگاه جديدي را در بين صاحب‌نظران مطرح كند. نگارنده دراين‌باره، پس از تبيين معناي طينت و اهميت آن از نظر آموزه‌هاي دين اسلام، با استناد به منابع اسلامي به اين نتيجه رسيده است كه اين احاديث را مي‌توان براساس علم الهي تأويل كرد؛ زيرا اولاً چنين تأويلي منافي با اختيار نيست، ثانياً آيات شريفۀ قرآن و خانوادۀ حديثي (احاديث مربوط به سعادت و شقاوت، فطرت، علم الهي و عدل الهي) آن را تأييد مي‌كند.