روش‌شناسي احاديث اجتماعي

احاديث گنجينه بسيار ارزشمندي از معارف ديني به‌شمار مي‌آيند و اين معارف مي‌تواند در همۀ عرصه‌هاي زندگي بشر، گره گشا باشند. احاديث اجتماعي بخش وسيعي از اين احاديث محسوب مي‌شوند كه به رابطه انسان‌ها با يكديگر ناظر مي‌باشند و از سوي ديگر اين احاديث در قالب اخباري و انشايي با مباحث جامعه‌شناسي به‌عنوان يك علم شاخص در علوم انساني ارتباط پيدا مي‌كند. سؤال اساسي در اين مقاله آن است كه با چه روش‌هايي مي‌توان از احاديث اجتماعي، محتوايي جامعه‌شناختي برداشت نمود؟ اين پژوهش كه به‌نوعي ميان‌رشته‌اي تلقي مي‌شود با روش اجتهادي و تحليلي و توصيفي، تلاش كرده انواع روش‌هاي مناسب و معهود جامعه‌شناسي را در برداشت از احاديث اجتماعي به ياري بطلبد. نتايجي كه از اين پژوهش به‌دست آمده، عبارت است از تعريف جامع از احاديث اجتماعي، و اينكه با روش تجربي، روش استنطاقي، روش كاركردي، روش تحليل محتوا، روش شهيد صدر، روش كشف قوانين اجتماعي، روش نظام‌وارگي، روش حكيمي ـ اجتهادي، روش آينده‌پژوهي و روش انديشه‌شناسي مي‌توان از احاديث اجتماعي، برداشت جامعه‌شناختي داشت.