ارزيابي كارآيي روش‌هاي درون‌يابي براي تخمين ph و ec خاك (مطالعه موردي: بخش درودزن در استان فارس)

انتخاب مناسب ترين روش درون يابي به‌منظور تخمين ويژگي‌هاي خاك منطقه نقش مهمي در استراتژي‌هاي آب و مديريت كشاورزي ايفا مي‌كند. همچنين ازآنجاكه ويژگي‌هاي خاك در زمان و مكان تغيير مي‌كند، تحليل متغيرهاي فضايي خصوصيات خاك براي نشان‌دادن اكوسيستم‌هاي خاص اهميت دارد. هدف از اين تحقيق بررسي دقت پنج روش درون يابي فاصله وزني معكوس، چندجمله‌اي عام، چندجمله‌اي موضعي، تابع شعاع محور و كريجينگ براي تخمين پارامترهاي ec و ph خاك است. بدين منظور، 48 پروفيل در 15 دهستان موجود در بخش درودزن، واقع در استان فارس حفر شد. تمامي مقادير ec و ph مربوط به عمق 30-0 سانتيمتر اول خاك است. براي بالابردن دقت مطالعه، روش‌هاي درون يابي در مدل‌ها و توان‌هاي گوناگون مقايسه شد. ترسيم نيم‌تغييرنما در gs^+ نشان داد داده‌هاي ph و ec بهترين برازش را به‌ترتيب در مدل گوسن و كروي دارند. همچنين براساس مقادير به‌دست‌آمده از معيارهاي ارزيابي خطا شامل rmse، mse، mae، r^2 و mbe بهترين روش درون يابي با كمترين خطا به‌منظور تهيه نقشه‌هاي پراكنش مكاني پارامترهاي ec و ph خاك انتخاب شد. نتايج برتريِ روش lpi با توان دو و روش idw با توان يك براي فاكتور ph را نشان مي‌دهد. همچنين روش كريجينگ در مدل گوسن و idw با توان يك به‌ترتيب بيشترين دقت را براي پارامتر ec در منطقه مورد مطالعه نشان دادند. افزون بر اين، نتايج نشان داد دقت روش rbf و gpi به‌نسبت ساير روش‌ها پايين تر است.