ارائه مدلي براي بهينه‌يابي تخصيص كاربري اراضي جهت ذخيره آب مجازي با استفاده از الگوريتم‌هاي فرا ابتكاري

امروزه يكي از محدوديت‌هاي موجود، در زمينه منابع آب، ضعف راهكارهاي مرتبط با مديريت منابع آب است. ازجمله راهكارهاي مديريتي براي بهبود اين مشكل، تخصيص بهينه كاربري با رويكرد آب مجازي است. در تحقيق حاضر، مدلي براي بهينه‌يابي تخصيص كاربري با رويكرد ذخيره آب مجازي، با استفاده از الگوريتم‌هاي فراابتكاري ژنتيك (nsgaii،ga) در اراضي آبادي حاجي‌لك واقع در بخش سيمينه شهرستان بوكان (استان آذربايجان‌غربي) ارائه شده است. پس از تهيه لايه كاربري اراضي و آماده‌سازي آن در سيستم اطلاعات جغرافيايي (gis) و تهيه ضرايب توابع هدف، تخصيص كاربري با استفاده از الگوريتم‌هاي فراابتكاري ژنتيك، با توجه ويژه به كاهش مصرف آب مجازي، بهينه شده است. نتايج نشان مي‌دهد الگوهاي كاربري پيشنهادي در سناريوي آب مجازي، به‌ترتيب، در الگوريتم‌هاي ga و nsgaii ، 29 و 35 درصد مصرف آب مجازي را كاهش داده است. اين مدل مي‌تواند، به‌منزله سيستم پشتيبان تصميم، نقش موثري در تصميم‌گيري مديران براساس اهداف گوناگون ايفا كند. همچنين، آزمون تكرارپذيري، زمان اجرا و همگرايي الگوريتم‌ها در مدل حاكي از برتري الگوريتم nsgaii بر ga است؛ به‌طوري‌كه الگوريتم nsgaii، در مقايسه با الگوريتم ga، داراي زمان كمتر در اجراي مدل است و همگرايي بيشتر و واريانس كمتري در آزمون تكرارپذيري از خود نشان مي‌دهد. استفاده از الگوريتم‌هاي فراابتكاري در بهينه‌يابي تخصيص كاربري با رويكرد آب مجازي را مي‌توان نوآوري موضوعي اين تحقيق بيان كرد.