بررسي كيفيت زندگي دانشجويان ساكن در خوابگاه دانشجويي دانشگاه رازي كرمانشاه و رابطه آن با عملكرد تحصيلي آنها

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه بين كيفيت زندگي و عملكرد تحصيلي دانشجويان ساكن در خوابگاه دانشگاه رازي كرمانشاه انجام شده است. روش آن پيمايشي بوده و تعداد 205 نفر، حجم نمونه، با استفاده از فرمول نمونه گيري كوكران و به روش نمونه گيري تصادفي طبقه بندي شده و ساده انتخاب شدند. يافته‌ها حاكي از آن است كه 2/4 درصد از پاسخ گويان به طور كلي كيفيت زندگي خود را خيلي نامناسب، 8/8 درصد نامناسب 29/3 درصد نه خوب و نه بد، 43/9 درصد خوب، و 14/6 درصد وضعيت كيفيت زندگي شان را در مجموع خيلي خوب توصيف كردند. از سويي، 2 درصد از پاسخ گويان از وضعيت سلامتي خود خيلي ناراضي و 3/9 درصد ناراضي بودند. 4/ 23 درصد به طور نسبي رضايت داشتند، 46/3 درصد راضي و حدود يك چهارم از نسبت نمونه اي (24/4 درصد) نيز از وضعيت سلامتي شان كاملاً راضي بودند. در بين ابعاد چهارگانه كيفيت زندگي، بيشترين ميانگين نمونه اي، مربوط به بعد سلامت جسماني (M=3/56) و كمترين امتياز مربوط به بعد سلامت محيطي بود ( M=3/10) بين سن، وضعيت تاهل، رشته تحصيلي، قوميت و عملكرد تحصيلي رابطه معنا دار مشاهده شد (p<0/05) در حالي كه بين جنسيت و دوره تحصيلي با عملكرد تحصيلي تفاوت معناداري مشاهده نگرديد. نتايج تحليل رگرسيون سلسله مراتبي چندگانه نشان داد كه متغير سن و قوميت در مرحله اول و متغير قوميت و روابط اجتماعي (حمايت هاي اجتماعي) در مرحله دوم توانستند به ترتيب 14/3 و 8/9 درصد از واريانس متغير تحت مطالعه (عملكرد تحصيلي) را تبيين كنند.