واژه هاي علمي ، تغيير مفهومي و بيروني گرايي سمانتيكي

در ديدگاه غالب در مورد دلالت واژه ها فرض بر اين است كه اگر مرجع سمانتيكي يك واژه نوع طبيعي، در مراسم نامگذاري خاصي تثبيت شده باشد، اين واژه (تا زماني كه به انگيزه واحدي به كار گرفته شود) هميشه و در هر شرايطي به همان مرجع ارجاع خواهد داد. با اين حال در سالهاي اخير شواهدي ارائه شده است، مبني بر اين­كه واژه هاي دقيقي كه امروز به كار مي بريم، در آينده كاربردي قابل پيش بيني نخواهند داشت و كاربرد آنها تا حد زيادي وابسته به اتفاقات و شرايط آينده خواهند بود. اگر اين­طور باشد مرجع سمانتيكي آنها نيز تحت تاثير اين­گونه اتفاقات تصادفي ممكن است به اشكال متفاوتي ظاهر شوند. گري ابز، جوزف لاپورت و هنري جكمن، هر كدام به طور جداگانه (و با رويكرد مجزايي) تلاش كرده اند اين پديده را بررسي و در قالب فرض هاي ابتدايي در مورد دلالت واژه ها بگنجانند. در اين مقاله راه حل مجزايي ارائه مي شود و نشان داده مي شود كه ديدگاه هاي مطرح شده هر كدام مي تواند تعبير جداگانه اي از اين رويكرد جايگزين باشند. براي اين منظور پس از شرح مساله، ديدگاه هاي افراد نامبرده بررسي شده و در انتها از ديدگاه جايگزين دفاع خواهد شد.