نقد روش پنهان‌نگاري در كاربست آن براي فلسفه فارابي

هرگونه بررسي و پژوهش نيازمند‌ روش است. اين ايده اگرچه، ايده‌اي جديد است، اما گويي در گذشته نيز كاربرد داشته است. پژوهشگران معاصر در بررسي و فهم فلسفه اسلامي كلاسيك تلاش كرده‌اند روش فلاسفه مسلمان در تأليف آثارشان را نيز به بحث بگذارند. در اين مقاله تلاش شده است تا يكي از آراي لئو اشتراوس در باب روش فارابي در نگارش آثارش به نقد كشيده شود. اشتراوس در پي بررسي‌هاي خود در باب فلسفه سياسي اسلامي به اين نتيجه رسيده بود كه فيلسوفان مسلمان،‌ و به طور خاص فارابي، به چند دليل ، نوشته‌هاي خود را به صورت رمزي و محفلي تأليف كرده‌اند، روشي كه از افلاطون به ارث برده‌اند و پس از فارابي به ابن‌ميمون نيز سرايت كرده است و بدون دريافت و فهم اين روش، نمي‌توان فهم درستي از فلسفة كلاسيك داشت. اين درحالي است كه اين ادعا هم به لحاظ منطق دروني و هم با توجه به شرايط تاريخي عصر فارابي و قصد وي از تأليف اثر، ادعايي مخدوش است