تجربه زيسته خانوادگي جانبازان قطع نخاعي جنگ عراق با ايران (پژوهشي كيفي)

جنگ ايران و عراق مانند هر جنگ ديگري تلفات و خسارت‌هاي زيادي را به همراه داشته است. يكي از مهم‌ترين مصاديق آن خسارت‌هاي انساني است. در ميان خسارت‌هاي انساني، گروه جانبازان به‌عنوان نمادهاي عيني و ماندگار از جنگ تحميلي داراي اهميت مي‌باشند. امروزه بسياري از مسائل به‌ويژه مباحث مربوط به حوزه خانوادگي جانبازان به‌عنوان قلمرو خصوصي همچنين تحت تأثير فضاي تقدس‌مآبانه از تيررس صاحب‌نظران و محققان بدور مانده است. مقاله حاضر مي‌كوشد با روش كيفي (در قالب گراندد تئوري)، به فهم عميق‌تري در اين زمينه دست يابد. اينكه روايت‌هاي آنان از زندگي و مسائل خانوادگي خود چگونه است؟ آنان نسبت به خانواده‌ها و افراد عادي در فرايند زندگي خانوادگي از انگيزه ازدواج گرفته تا نحوه مديريت داراي چه وضعيت و تجربه منحصربه‌فردي مي‌باشند؟ داده‌ها نشان مي‌دهد كه ازدواج جانبازان متأثر از شرايط جسمي و جانبازي از الگوي خاصي (غيرمتعارفي) پيروي كرده است الگويي از خانواده كه مي‌توان از آن تحت عنوان «خانواده ناقص» و به‌تبع آن، زندگي در شرايط سخت تعبير كرد.