ساختار عاملي مقياس درگيري تحصيلي فريدريكس (شناختي، رفتاري و انگيزشي)

درگيري تحصيلي يكي از مفاهيمي است كه در سال هاي اخير توسط پژوهشگران مختلف به كاربرده شده و به كيفيت درگيري دانشجويان در فعاليت هاي هدفمند آموزشي اشاره ميكند سنجش ميزان درگيري دانشجويان در افزايش ميزان يادگيري آنان و خصوصاً در مورد دانشجوياني كه درخطر مردود شدن قرار دارند، نقش محوري دارد. اين پژوهش باهدف تحليل عاملي اكتشافي و تأييدي مقياس درگيري تحصيلي انجام شد. روش پژوهش از نوع همبستگي است. جامعه آماري كليه دانشجويان دانشگاه پيام نور استان فارس مي باشند براي تعيين حجم نمونه، از فرمول كرجسي و مورگان و روش نمونه گيري خوشه اي استفاده شد. داده ها از طريق تحليل عاملي اكتشافي و تأييدي بررسي شد. تحليل عاملي اكتشافي، به كشف سه خرده مقياس منجر شد و تحليل عاملي قرار گرفتن مؤلفه هاي مذكور را در زير سازه هاي درگيري تحصيلي تأييد كرد. درمجموع ،مقياس اصلاح شده درگيري تحصيلي از روايي و پايايي مطلوب برخوردار است و ميتوان از آن براي ارزيابي باورهاي درگيري تحصيلي دانشجويان استفاده كرد.