بررسي عوامل موثر بر بهره وري اعضاي هيات علمي دانشگاه، و ارائه مدل جهت بهبود آن (مطالعه موردي، منطقه 8 دانشگاه آزاد اسلامي)

هدف پژوهش حاضر طراحي مدلي جهت ارتقاي بهره وري اعضاي هيأت علمي دانشگاه آزاد اسلامي (منطقه 8) است. جهت تحقق اين هدف، ابتدا با مطالعه مباني نظري و پيشينه تحقيق، تعداد 80 مولفه استخراج و در قالب يك چارچوب اوليه ارائه گرديد. جهت تأييد چارچوب اوليه، پرسشنام هاي تنظيم و بعد از تأييد روايي و پايايي بين 40 نفر از صاحب نظران حوزه آموزش عالي توزيع شد و داده ها گردآوري گرديد.همچنين براي نتيجه گيري بهتر از روش مصاحبه با استادان صاحب نظر استفاده شد. داده هاي گردآوري شده تجزيه و تحليل شد و چارچوب اوليه مشتمل بر 72 سوال شامل سه عامل اصلي، و 14 زير مولفه تدوين گرديد. جهت تعيين ميزان تأثير هر يك از اين عوامل )فردي، سازماني، و برون سازماني( بر بهره وري اعضاي هيأت علمي، پرسشنام هاي محقق ساخته بر اساس چارچوب اوليه تدوين گرديد، و پس از تأييد روايي(قضاوت خبرگان) و پايايي (آلفاي كرونباخ 91 / 0) در يك نمونه 361 نفري(تعيين شده از طريق فرمول حجم نمونه)،از طريق نمونه گيري تصادفي طبقه اي در بين اعضاي هيأت علمي دانشگاه آزاد منطقه 8 اجرا شد. از رو شهاي آماري و آزمو نهاي متفاوت با استفاده از نرم افزار SPSS22 و 54.LISREL8 به نحوي كه ذكر مي شود، استفاد ه گرديد: از آزمون تحليل عاملي اكتشافي جهت شناسايي عوامل موثر بر بهره وري، از آزمون نسبت براي بررسي وضعيت و ميزان تاثير، و از روش تحليل عاملي تأييدي جهت ارائه مدل استفاده شد. نتايج بيانگر آن است كه عوامل درون سازماني با بار عاملي 75 / 0 بيشترين ميزان تاثير، عوامل برون سازماني با بار عاملي 65 / 0 در رتبه دوم و عوامل فردي با بار عاملي 60 / 0 كمترين ميزان تاثير را بر بهر هوري اعضاي هيات علمي دارند. تحليل عاملي تأييدي نيز براي تدوين مدل نهايي مورد استفاده قرار گرفت، و در نهايت مدلي مشتمل بر شش بعد اصلي فلسفه، اهداف، مباني نظري، روش هاي ارتقا، فرآيند اجرايي، و بازخورد از مدل ارائه گرديد. يكي از كاربردهاي مدل جهت ارتقاي بهره وري اعضاي هيأت علمي، كاربست آن جهت ارتقاي كيفيت دانشگاه ها و برون دادهاي حاصل از آن، يعني دانشجويان مي باشد كه منجر به بهبود كيفيت كار آنها و در نهايت ارتقاء و پيشرفت كشور خواهد شد.