نجات اكثريت و انحصار حقانيت كامل در يك دين (بازخواني ديدگاه ملاصدرا درباره آموزه نجات با توجه به مباني فلسفي و عقلاني)

رستگاري موضوعي است كه از ابتداي خلقت ذهن بشر را به خود مشغول كرده است؛ از اين رو تمام اديان و مكاتب جهان سعي كرده اند با توجه به متون اصيل خود به اين دغدغه آدمي پاسخي درخور و شايسته بدهند. برخي از پاسخ ها به قدري تنگ نظرانه است كه رستگاري را تنها در چارچوب فرقه خاصي معرفي كرده است؛ ازهمين رو رستگاران به خود اين اجازه را داده اند كه حكم به شقاوت ديگران بدهند و آنان را مستحق عذاب بدانند! ملاصدرا فيلسوف شهير اسلامي با نگاهي عقلي همراه با تاييدات نقلي تصوير زيبايي از رستگاري ترسيم مي كند كه مي تواند معضلات زندگي مردم فرق و اديان مختلف را در كنار يكديگر به زيبايي حل كند. با بررسي ديدگاه ملاصدرا او را گاهي انحصارگرا مي يابيم كه فقط مومنان مسلمان را اهل نجات مي داند و گاهي او را شمول گرايي مي بينيم كه مسلمانان افتخاري زيادي را به ما معرفي مي كند و گاهي نيز وي با تشكيكي دانستن نجات و مراتب فهم، خود را كثرتگرا معرفي مي كند. اما ديدگاه جامع و نهايي وي را نظريه اي عقلاني و فراتر از اين نظريه ها مي يابيم.