بررسي عوامل تأثيرگذار بر كاهش انگيزه خلبانان و كاركنان فنّي نيروي هوايي ارتش جمهوري اسلامي ايران

سرعت بالا همواره با وقوع سوانح رابطه مستقيم دارد و از جايي كه اين نيرو داراي داراي تأسيسات، تجهيزات و جنگ‌افزارهاي بسيار گران‌قيمتي است، وقوع سوانح و حوادث هوايي، ضربات جبران‌ناپذيري به بدنه اين نيرو وارد مي‌كند. يكي از مهم‌ترين دلائل افزايش سوانح و رويدادهاي ناگوار كاهش عوامل ناملموس توان رزمي همچون انگيزه، روحيه، آموزش و انضباط در ميان خلبانان وكاركنان فنّي اين نيرو مي‌باشد. بنابراين تحقيق حاضر با هدف پاسخگويي به اين سؤال اساسي صورت گرفته است كه عوامل تأثيرگذار بر كاهش انگيزه خلبانان و كاركنان فنّي نهاجا كدامند؟ اين تحقيق برمبناي دستاورد از نوع كاربردي، برمبناي روش تحقيق، از نوع پيمايشي، توصيفي و تحليلي است. پس از بررسي ديدگاه‌هاي نظري راجع انگيزه و تأثير آن بر سوانح هوايي، ابعاد و مؤلفه‌هاي آن شناسايي شده و به‌منظور تعيين تأثير مؤلفه‌ها، نسبت به تنظيم پرسش‌نامه بين جامعه آماري اقدام گرديد. جامعه آماري اين پژوهش، دانشجويان هوايي ورودي سال تحصيلي 93-92 دانشگاه عالي دفاع ملي و دانشگاه فرماندهي و ستاد آجا به تعداد 100 نفر است كه با استفاده از فرمول كوكران تعداد 25 نفر به عنوان حجم نمونه تعيين گرديدند. روش جمع‌آوري اطلاعات و داده‌ها به روش كتابخانه‌اي و ميداني بوده و با استفاده از ابزارهاي پرسش‌نامه و فيش‌برداري و همچنين نُت‌برداري كتابخانه‌اي، داده‌هاي لازم جمع‌آوري شدند. داده‌هاي تحقيق با استفاده از شيوه‌هاي آماري توصيفي و تحليل‌هاي كيفي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته‌اند.