طراحي الگوي آينده پژوهي نيروي دريايي راهبردي آجا

تغييرات پرشتاب و گسترده جهان كنوني، پيچيدگي و عدم قطعيت‌ها در نحوه شكل‌گيري آينده را رقم مي‌زند. هرچه ميزان تعامل يك مجموعه يا سازمان، با محيط پيراموني بيشتر باشد، عدم قطعيت‌ها، بيشتر و لذا نياز به آينده‌پژوهي و نگاه متفكرانه در آن حوزه، ضروري‌تر مي‌گردد. تبديل نيروي دريايي آجا از يك نيروي صرفاً دفاعي، به نيرويي راهبردي، آن را به‌عنوان يك مؤلفه تأثيرگذار در جايگاه آينده ايران در جهان مطرح و برجسته كرده ‌است. حضور اين نيرو در مناطق دريايي دوردست، لزوم تعامل بيشتر با كشورهاي فرا منطقه‌اي و تأثير و تأثر محيط مأموريت جديد، رصد و شناسايي روندهاي مختلف حاكم بر الگوهاي در حال شكل‌گيري جهاني، به‌ منظور شناخت آينده‌هاي محتمل پيش‌ رو و مهم‌تر از آن، ساخت آينده مطلوب را ضروري مي‌سازد. در اين تحقيق، با استفاده از روش موردي‌زمينه‌اي، تلاش شده است تا الگوي مناسب آينده‌پژوهي نيروي دريايي راهبردي آجا، طراحي گردد. در اين راستا، ابتدا نظريه‌هاي صاحب‌نظران اين حوزه، نظام‌هاي آينده‌پژوهي دفاعي چند كشور تأثيرگذار و برخي سازمان‌هاي داخلي، مورد بررسي قرار گرفت و با لحاظ نمودن شرايط، امكانات و همچنين فضاي عملياتي و گستره فعاليت نداجا، الگوي مفهومي حاصل گرديد. جهت نزديكي الگوي مفهومي با واقعيت‌هاي موجود، مصاحبه‌هايي با فرماندهان ارشد نيرو صورت گرفت و سپس با استفاده از پرسشنامه‌ و بررسي همه‌جانبه و اعمال اصلاحات لازم در مرحلۀ سنجش روايي و پايايي، الگوي بومي آينده‌پژوهي نيروي دريايي راهبردي آجا، با چهار بعد اصلي و 10 مؤلفه، تبيين گرديد.