انگ‌زني به اشخاص متهم و محكوم كيفري رويكرد امنيت‌گرايي كيفري

فرايند انگ‌زني، مشتمل بر اقدام‌ها، تدابير و ضمانت اجراهاي كيفري است كه رسالت اصلي خود را در برچسب‌زني و شرمسار نمودن متهمان و مجرمان مي‌جويد و از گذشته تا كنون در نظام كيفري كشورهاي مختلف، به ويژه ايالات متحدۀ آمريكا وجود داشته و در حال حاضر به دليل وقوع حوادث سياسيِ تأثيرگذار و به جهت حاكميت سياست كيفري امنيت‌گرا، رايج‌تر شده است. مقولۀ انگ‌زني در نظام كيفري كشورمان ضمن دارا بودن پيشينۀ قابل توجه، در حال حاضر در قوانين نوين كيفري ـ شامل قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 و قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392ـ مورد تجويز و يا الزام قرار گرفته كه مصاديق آن در حقوق ايران، يكي از جلوه‌هاي سياست جنايي امنيت‌گرا به شمار مي‌آيد. از اين رو در اين پژوهش تلاش كرده‌ايم ضمن تحليل معنا و مفهوم انگ‌زني، اين مقوله را از منظر جلوه‌هاي امنيت‌گراييِ كيفري مورد مداقه قرار دهيم. نتيجۀ اين پژوهش نشان مي‌دهد كه قانون‌گذار ما به انگ‌زني به اشخاص روي آورده است و ضرورت دارد كه در اين زمينه تجديدنظر به عمل آورد.