ميدان آموزش به‌مثابه وابسته كاركردي غيرقابل اعتنا: مورد مطالعه، تحليل جايگاه ميدان آموزش ايران در ميدان قدرت

مقاله حاضر درصدد تبيين اين مسئله است كه ميدان آموزش در ميدان قدرت از چه جايگاهي برخوردار است؟ چارچوب مفهومي مقاله براساس نظريات بورديو تدوين گرديد. به‌منظور گردآوري و تحليل داده‌ها از روش تحليل اسنادي و تحليل موضوعي استفاده شده است. جامعه مورد مطالعه در روش اسنادي عبارت بود از اسناد فرادستي كه با استفاده از نمونه‌گيري هدفمند، اسناد توسعه و بودجه به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. در روش تحليل موضوعي، با استفاده از نمونه‌گيري هدفمند و معيار اشباع نظري با 31نفر از معلمان مصاحبه شد؛ سپس داده‌هاي گردآوري‌شده با استفاده از نرم‌افزاز Maxqda و تكنيك‌هاي‌ كدگذاري باز و محوري مورد‌تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه به‌رغم وابستگي مالي ميدان آموزش به ميدان قدرت، به‌لحاظ اهداف ميداني تحت سيطره آن قرار دارد. البته به‌لحاظ مالي در سال‌هاي اخير از سوي ميدان قدرت تا حدي نيز مورد طرد و بي‌اعتنايي واقع شده است. اين امر بدان‌معناست كه ميدان آموزش نزد ميدان قدرت «وابسته كاركردي غيرقابل اعتنا» است. اين امر موجب شده است كه ميدان آموزش از كاركرد تخصصي خود فاصله گرفته و با چالش‌هاي متعددي مواجه شود. به‌طوركلي، نتايج به‌دست آمده حاكي از آن است كه ميدان آموزش نزد اين ميدان قدرت از جايگاه والايي برخوردار نيست.