بررسي رابطه بين ميزان و نوع استفاده از اينترنت و انزواي اجتماعي در ميان كاربران 15 - 29 ساله ي كافي نت هاي شهر تبريز

در هزاره ي سوم، اينترنت نقش مهم و روزافزوني در زندگي نوجوانان و جوانان ايفا مي كند. جاذبه ي اينترنت باعث شده تا بسياري از جوانان و نوجوانان به جاي تعامل با همسالان و والدين، اينترنت را برگزينند. اين همنشيني با اينترنت به مرور زمان تجربه ي شيرين در جمع بودن را از فرد مي گيرد و مي تواند به انزواي اجتماعي منجر شود. مطالعه ي حاضر به منظور تعيين ارتباط ميان ميزان استفاده از اينترنت و انزواي اجتماعي طراحي شده است. روش تحقيق مورد استفاده ي اين پژوهش پيمايشي و شيوه ي تحقيق همبستگي است. جامعه ي آماري اين تحقيق كليه ي كاربران 29-15 ساله ي كافي نت هاي شهر تبريز در مرداد و شهريور ماه 1394 هستند. نتيجه ي حاصل از آزمون فرضيه ها نشان دهنده ي وجود رابطه ي معنادار بين متغير هاي وضعيت تاهل، پايگاه اقتصادي – اجتماعي، ميزان استفاده از اينترنت، ميزان استفاده ي اجتماعي از اينترنت و جامعه پذيري مجازي به عنوان متغير هاي مستقل و انزواي اجتماعي به عنوان متغير وابسته ي تحقيق است. به علاوه نتايج حاصل از تحليل رگرسيون چند متغيره ي تحقيق نشان مي دهد كه 21 درصد از تغييرات متغير وابسته، توسط متغير هاي مستقل باقي مانده در مدل (وضعيت تاهل، ميزان استفاده از اينترنت، جامعه پذيري مجازي و پايگاه اقتصادي – اجتماعي) تبيين مي شود.