چارچوب اخلاقي رقابت در محيط هاي علمي - دانشگاهي

هدف: در دهه هاي اخير، رقابت در ميان دانشگاه ها، اعضاي هيئت علمي و دانشجويان بيش از پيش بالا گرفته است. هدف اين مقاله، تعيين هنجارهاي اخلاقي براي اين رقابتها بود تا پيامدهاي احتمالي و زيانبار روحي، رواني، معنوي و اجتماعي رقابت ناسالم علمي را به حداقل برساند. روش: روش انجام پژوهش، توصيفي - تحليلي بوده است. روايات موجود در كتب روايي معتبر همچون: اصول كافي، بحارالانوار، نهج الفصاحه، نهج البلاغه، غرر الحكم و درر الكلم و رسالۀ حقوق امام سجاد(ع) بررسي و تحليل و دلالت هاي روايات مذكور براي دستيابي به هنجارهاي اخلاقي رقابت علمي استخراج و صورت بندي شد. يافته ها: بر اساس يافته ها مي توان شش اصل براي تعامل( رقابت) علمي صحيح در نظر گرفت: سخاوت علمي، اجتناب از تكبر و تفاخر، پرهيز از جدل به قصد برتري جويي، پرهيز از دروغ و فريبكاري، مشورت صادقانه و همدلانه، نيك انديشي و كمك به رشد يكديگر. نتيج هگيري: اين پژوهش نشان داد كه اولاً، در تعاملات علمي، همفكري و همكاري بر تكروي و رقابت تقدم تام دارد. ثانياً، در صورت ناگزير بودن از رقابت، پيروي كرد كه با رعايت بايد و نبايد هايي امكان پذير مي شود. « رقابت كريمانه » مي توان از الگوي رقابت كريمانه پيروي كرد كه با رعايت بايد و نبايد هايي امكان پذير مي شود.