آسيب شناسي محتوايي دروس معارف اسلامي دانشگاهها: گرايش مباني نظري اسلام

هدف: اين تحقيق با هدف آسيب شناسي محتوايي اهداف و سرفصل هاي دروس مباني نظري اسلام، مصوب شوراي1383/4/23 با استفاده از ديدگاه هاي شهيد مطهري، برنامه ريزي درسي و روان شناسي انجام انقلاب شد و نتايج آن مي تواند در بازنگري برنامۀ اين دروس استفاده شود. روش: روش تحقيق، از نوع كاربردي- توسعه اي، با روش توصيفي- تحليلي(محتوايي -كيفي) با استفاده از منابع كتابخانه اي بود. يافته ها: محتواي مصوب با رويكرد دانش افزايي كلامي، تناسب لازم را با مشخصات اسلام از ديدگاه شهيد مطهري ندارد و فاقد ماهيت ميان رشته اي است. اين اهداف بدون توجه به ابعاد شناختي، نگرشي و مهارتي تدوين يافته و به نيازها بي توجه است. سازمان دهي محتوا نيز داراي اشكالات اساسي است. نتيجه گيري: با توجه به سرعت تحولات علمي و تغيير نيازها از يك سو و قدمت و اشكالات اساسي موجود در برنامۀ كنوني از سوي ديگر و نيز تغيير نظام آموزش وپرورش، ضرورت بازنگري كامل در برنامه دروس معارف اسلامي، انكارناپذير است؛ بنابر اين، براي تدوين برنامۀ جديد، پيشنهادهايي ارائه شده است.