نظريۀ بِهْ گزيني، نقش و آثار آن در سبك زندگي اسلامي

هدف: هدف نوشتار حاضر، تبيين نظريۀ به گزيني بر اساس آموزه هاي وحياني و تأثيرات آن در سبك زندگي اسلامي به مثابۀ راهبردي اساسي در مسير رشد و تعالي، بر مبناي توانايي هاي ذاتي انسان بود. روش: اين پژوهش به روش توصيفي - تحليلي انجام شده و با اشاره به مفهوم شناسي واژگان دخيل در بحث، به مبادي و مباني كلامي و قرآني به گزيني پرداخته و سپس از آثار به گزيني و نقش آن در سبك زندگي اسلامي سخن به ميان آورده است. يافته ها: انسان به گزين، با بهره گيري از اين نظريه مي تواند شاخصه هاي سبك زندگي خود را، مانند افزايش اميد و انگيزه، ديدن افق هاي تازه، مقبوليت و محبوبيت اجتماعي، داشتن زندگي طيب و نيكوي دنيوي، برخورداري از تفضلات الهي و منزلت قابل ستايش، بهبود بخشد. نتيجه گيري: فرايند اين تحقيق به اين نتيجه منتهي مي شود كه قرآن كريم با ، تأكيد ويژه در استعمال واژة احسن خواسته است كه انسان با مجهز شدن به اين ابزار فكري، متناسب با ظرفيتهاي انساني اش، سبكي نو در زندگي طراحي و ايجاد كند و در تنگناها و پيچ و خمهاي زندگي به دستاويزي براي خروج از بحران و بن بستها چنگ زند.