بررسي نقش شايستگي ها و عوامل محيطي بر موفقيت كارآفرينان روستايي شهرستان كرمانشاه

هدف از اين پژوهش بررسي اثر شايستگي­ ها و عوامل محيطي مؤثر بر موفقيت كارآفرينان روستايي شهرستان كرمانشاه است. جامعه آماري مورد مطالعه شامل 110 نفر از كارآفرينان روستايي بود كه با استفاده از جدول كرجسي و مورگان، حجم نمونه 86 نفر تعيين شد و براي دستيابي دقيق به افراد مورد مطالعه، از روش نمونه­ گيري تصادفي طبقه ­اي استفاده شد. به منظور گردآوري داده ­ها، از ابزار پرسشنامه و براي تجزيه و تحليل يافته­ ها از تحليل همبستگي و رگرسيون سلسله مراتبي استفاده شد. نتايج نشان داد كه شايستگي­ هاي سازماندهي و رهبري، فرصت و روابط از مهم­ترين شايستگي ­هاي مؤثر بر موفقيت هستند. از ديدگاه كارآفرينان روستايي، محيط كسب و كار فعلي محيطي پويا و متخاصم است كه در چنين محيطي كارآفرين براي كسب موفقيت نيازمند انعطاف­ پذيري بالايي است و ماندگاري كسب و كار، بيشتر از سودآوري ارزشمند است. نتايج تحليل رگرسيون سلسله مراتبي نيز نشان داد كه متغير محيط در رابطه بين شايستگي و موفقيت، نقش تعديل كننده را ايفا مي­كند. بنابر يافته­ ها مي­توان گفت كه بخشي از اثر شايستگي بر موفقيت كارآفرينان از طريق محيط تبيين مي ­شود. بنابراين، در يك محيط پويا و متخاصم، كارآفريناني كه سطح بالايي از شايستگي ­ها را دارند بهتر از كارآفريناني با سطح پايين شايستگي عمل مي­كنند.