نقد رويكرد پديدارشناسي هوسرلي در قصه هاي مجيد

A Husserlian Phenomenological Study of Majid Stories

رويكرد پديدارشناسي كيفيت خاصي از ظهور معنا و آگاهي است كه ادموند هوسرل (1859- 1938) مباني نظري آن را در نگرة فلسفي نويني به نام فنومنولوژي سامان بخشيد. بر اساس نظريات وي هيچ شناخت هنجارگونه معتبر شمرده نمي‌شود مگر آنكه با كنش «من» استعلايي پديدارشناختي كسب ‌شود. بنابراين فرد ابتدا بايد با اعمال شك فلسفي تعريفات و پيشفرضها را به تعليق درآورد تا زمينة درك و شناخت اصيل براي «من» ايجاد شود. تأكيد بر ادراكات، تجربيات و احساسات شخصي و پايبندي به تفكر انتقادي از نشانه‌هاي پديدارشناسي هوسرلي است و در آفرينش، نقد و بررسي ادبيات كودك و نوجوان اهميت بسيار دارد. پژوهش حاضر كه مبتني بر تحليل عناصر متن، رفتار شخصيتها بويژه رفتار و سازمان ذهني «مجيد» و تطبيق آن با آراء پديدارشناسي است نشان مي‌دهد كه مؤلفه‌هاي نگرش پديدارشناختي در «قصه‌هاي مجيد» اثر هوشنگ مرادي كرماني موجود است. واژه‌هاي كليدي: ادموند هوسرل"،"پديدارشناسي"،"قصه‌هاي مجيد"،"نقد پديدارشناختي"،" هوشنگ مرادي كرماني"

Phenomenology is a special aspect of manifestation of knowledge and consciousness in a text which was established by Edmund Husserl (1859- 1938). According to Husserl، no normalized recognition and definition is considered valid unless it is acquired by Ego through experience، sensory perception and intuition. Based on Husserl’s views in order to acquire a pure knowledge، it is necessary for an individual to impose philosophical doubt upon definitions and presuppositions to and activate his/her Ego to manifest phenomena and concepts in original forms for him/herself. Therefore، phenomenological approach is very important in critical thinking in children’s literature. This article through the content analysis of Hooshang Moradi Kermani’s Majid Stories and also the analysis of the behavior and thoughts of the characters، especially Majid، has applied Husserlian views.