بررسي رابطه سرمايه اجتماعي و آگاهي ترافيكي با نظم گريزي عابران پياده (مورد مطالعه: شهر ياسوج)

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه سرمايه اجتماعي و آگاهي ترافيكي، با نظم گريزي عابران پياده در شهر ياسوج، انجام شده است. روش به كار گرفته شده در اين تحقيق كه در سال 1392 انجام شد، پيمايش و ابزار آن پرسشنامه بوده است. جامعه آماري كليه شهروندان 60- 18 ساله بودند كه در بازه زماني دو ماه قبل از اجراي پژوهش به عنوان عابر پياده در ترافيك شركت داشته اند. در مجموع 479 نفر به عنوان حجم نمونه تعيين و با استفاده از روش نمونهگيري چند مرحله اي انتخاب شدند. مقياس هاي نظم گريزي و آگاهي ترافيكي عابران پژوهشگر ساخته و داراي اعتبار محتوا هستند كه براي سنجش پايايي آنها از همساني دروني به روش كودر و ريچاردسون، استفاده گرديد. براي سنجش سرمايه اجتماعي نيز از تلفيق دو پرسشنامه چن و همكاران، و گروتايرت و ديگران، استفاده شد. براساس نتايج توصيفي تحقيق، نرخ نظم گريزي ترافيكي در بين عابران بسيار بالا بوده است و بر اساس نتايج تحليلي اين پژوهش بين سرمايه اجتماعي و آگاهي ترافيكي و سن عابران، با نرخ نظم گريزي آنان رابطه معناداري وجود دارد. نتيجه گيري اساسي پژوهش حاضر اين است كه با افزايش سطح سرمايه اجتماعي و آگاهي ترافيكي، نرخ نظم-گريزي عابران پياده كاهش مي يابد.