اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر افسردگي و كيفيت زندگي زنان بزهكار زنداني در شهر اصفهان

پژوهش حاضر براي بررسي تاثيرات درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر افسردگي و كيفيت زندگي زنان بزهكار زنداني در شهر اصفهان انجام شده و روش آن نيمه تجربي از نوع پيش‌آزمون پس‌آزمون با گروه آزمايش و كنترل بوده است. همچنين، جامعه آماري شامل 100 زن بزهكار زنداني بوده است كه از اين ميان 30 زن به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفي در يك گروه آزمايش و يك گروه كنترل قرار داده شده‌اند. فرضيه مدنظر ما اين بوده است كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر افسردگي و كيفيت زندگي زنان بزهكار زنداني موثر است. متغيرهاي وابسته نيز افسردگي و كيفيت زندگي بوده است كه به ترتيب با پرسش‌نامه افسردگي بك (2000) و پرسش‌نامه خلاصه‌شده كيفيت زندگي سازمان جهاني بهداشت (1379) ارزيابي شده‌اند. متغير مستقل درمان هم مبتني بر پذيرش و تعهد بوده كه در 15 جلسه بر روي گروه آزمايش اعمال شده است. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss و روش آماري كوواريانس تحليل شده‌اند. نتايج نشان مي‌دهد اين درمان بر افسردگي و كيفيت زندگي زنان بزهكار زنداني تاثير دارد (0/05>p ) و اثربخشي اين شيوه بر بهبود افسردگي و كيفيت زندگي زنان بزهكار زنداني مشخص شده است. بنابراين، از اين روش براي كاهش افسردگي و افزايش كيفيت زندگي زنان بزهكار زنداني استفاده مي‌شود.