بررسي « سيدحسين نصر » از روايت تناقض هاي تجدد با تاكيد بر مقولات علم و زمان

سنت گرايان ، به عنوان يك مسلك فكري ، ديدگاه شان دربارة سنت و رابطه آن با جهان جديد، با ديدگاه رايج در چارچوب سنت -تجدد پيرامون همين مساله ، تفاوت دارد. چارچوب سنت -تجدد، سنت را امري مربوط به گذشته مي داند كه امكان احياء آن در جهان جديد از ميان رفته است . در اين مقاله ، ديدگاه سنت گرايانة سيدحسين نصر، در اين مورد توصيف و تبيين شده است . ديدگاه او مبتني بر درك خاصي از مفهوم «زمان »، «تاريخ » و «علم » در تجدد و سنت است . به عقيدة او، در پرتو درك مفهوم «دوري » از زمان كه مشخصة تفكر اديان است ، سنت ، امكان احياء مجدد خود از درون جهان تجدد را دارد. حصول اين مهم از طريق شناخت «امر قدسي » و توجه به علم مقدس و احياء آن محقق مي شود. در اين مقاله سعي شده است اين مباني تبيين شود و پس از نقد آن ، مسئله اي براي پژوهش هاي بعدي مشخص شود