نظام بهينه تجاري‌سازي ايده‌ها و دستاوردهاي تحقيقات دانشگاهي

دود يك دهه پيش، گرايش‌هاي نوين اقتصاد جهاني، بحث‌هايي، درباره ورود دانشگاه بهكارآفريني و سرمايه‌داري دانشگاهي را مطرح نمودند به گونه‌اي كه تجاري‌سازي ايده‌هاي نوين وسرمايه‌هاي فكري دانشگاهي به ضرورتي جدّي براي توسعه اقتصادي- اجتماعي و نيز مبادله عناصر فرهنگي ميان جوامع تبديل شد. تجاري‌سازي، فرآيند انتقال و كاربردي ساختن دانش و فناوري از مراكز تحقيقاتي به صنعت يا فعاليّت‌هاي جديد است. امروزه تجاري‌سازي دستاوردهاي دانشگاهي از جايگاه ويژه‌اي در توسعه نظام‌هاي علمي، فنّي، اقتصادي و اجتماعي برخوردار است زيرا يافته‌هاي تحقيقاتي، تا هنگامي‌كه در عرصه عمل به‌كار گرفته نشود و عوايد آن‌ها نصيب جامعه نگردد، نمي‌تواند سبب رفاه عمومي، اشتغال‌زايي، توسعه عدالت و كاهش فقر گردد. در اين شرايط، نهادهاي آموزشي، تنها داراي نقش آموزش و پژوهش نيستند و انتظار مي‌رود كه نقش فعّال‌تري در توسعه اقتصادي و اجتماعي ملّي و ناحيه‌اي داشته باشند. بنابراين تلاش اين پژوهش بر آن بوده است تا در راستاي معرفي نظام بهينه تجاري‌سازي ايده‌هاي نوين دانشگاهي، با انجام مطالعات اسنادي و بهره‌گيري از روش توصيفي- تحليلي به بررسي مهم‌ترين موانع و محدوديت‌هاي تجاري‌سازي ايده‌هاي نوين و نتايج پژوهش‌هاي دانشگاهي بپردازد. در پايان مقاله نيز پس از ارائه الگوي پيشنهادي، راهكارهايي براي بهبود نظام تجاري‌سازي ايده‌هاي نوين دانشگاهي پيشنهاد شده است.