كارآفريني گردشگري كشاورزي، راهبردي نوين براي توسعه پايدار روستايي

Agri-tourism entrepreneurship: A new strategy for sustainable rural development

كارآفريني گردشگري كشاورزي در سال‌هاي اخير توجه زيادي را به خود جلب كرده ‌است و كشورهاي مختلف جهان جهت ترويج و ارتقاي آن تلاش زيادي نموده‌اند. صاحبنظران بر اين باورند كه كارآفريني گردشگري كشاورزي مي‌تواند به عنوان راهبردي جديد نقش مهمي در توسعه پايدار كشاورزي و روستايي ايفا نمايد. از بعد اقتصادي، مي‌‌تواند به متنوع سازي كشاورزي كمك كند و يك منبع درآمد مكمل براي كشاورزان محسوب شود و همچنين فرصت‌هاي شغلي جديدي را در جوامع روستايي فراهم نمايد و بدين طريق فقر، بيكاري و مهاجرت را كاهش دهد. از بعد زيست‌محيطي مي‌تواند به حفاظت از محيط زيست، اكوسيستم‌ها و زمين‌هاي كشاورزي كمك نمايد و خسارت‌هاي زيست محيطي و آلودگي هاي كشاورزي را كاهش دهد. از بعد اجتماعي-فرهنگي اين نوع گردشگري مي‌تواند فرهنگ و سنن روستايي را حفظ نمايد، وضعيت اجتماعي كشاورزان را بهبود دهد و زنان كشاورز را توانمند سازد. وليكن توسعه گردشگري كشاورزي با چالش‌ها و مشكلات فراواني از جمله مشكلات برنامه‌ريزي، كمبود منابع مالي و انساني، آموزش و حرفه‌اي‌گري روبرو مي‌باشد. مقاله حاضر با استفاده از مطالعه كتابخانه‌اي، به بررسي مفهوم و اصول كارآفريني گردشگري كشاورزي مي‌پردازد، نمونه‌هايي از اين نوع گردشگري را در كشورهاي مختلف ذكر مي‌نمايد و مزايا و چالش‌هاي پيش روي آن را در زمينه توسعه روستايي بيان مي‌كند. در پايان هم پيشنهادهايي به منظور رفع چالش‌ها و بهره‌گيري بهتر از فرصت‌ها ارائه مي‌شود.

Agri-tourism entrepreneurship has received increasing attention in recent years as it has been widely promoted both in developed and developing countries. Many scholars argue that agri-tourism entrepreneurship can play a significant role as a new strategy for sustainable agricultural and rural development. Indeed, agritourism entrepreneurship can deliver several benefits in the three dimensions of sustainability. Within the economic dimension, agri-tourism can be considered as an agricultural diversification strategy. It can provide a supplementary income and new employment opportunities to rural communities; therefore, it can reduce poverty, unemployment, and immigration in rural areas. From the environmental perspective, agri-tourism can contribute to the conservation of the environment, ecosystems and farm lands and minimize environmental damage and agricultural contaminations. From the socio-cultural perspective, agri-tourism helps preserve rural cultural heritage, improve farmers' social status, and empower female farmers. These benefits and positive effects of agri-tourism can accelerate the process of agricultural and rural development. However, several common challenges frequently hamper the development of agri-tourism, including planning problems, lack of financial and human resources, lack of relevant training and education, and lack of professionalism. Government institutions should increasingly encourage and promote agri-tourism in rural areas. This study is a descriptive and library research and its aim is to review the concept, principles of agri-tourism entrepreneurship, explain its benefits for sustainable rural development and state challenges facing agri-tourism. The paper finally presents some suggestions to overcome the challenges.