اسلام و همزيستي مسالمت آميز پيروان مذاهب

اين نوشتار پژوهشي است دربارۀ تبيين راه و روش‌ها، اصول و پايه‌هاي تعامل و هم زيستي ميان پيروان مذاهب اسلام كه با هم ارتباط دارند. اين نوشتار با بهرهگيري از منابع مورد قبول مذاهب اسلام يعني قرآن، سنت و سيرۀ بزرگان، افزون بر محورها، اصول و اسباب تعامل مثبت، به تبيين آفت و آسيب‌هاي تعامل پرداخته، تا عوامل ضعف و سستي مسلمانان و راه حل آن روشن شود. از آنجا كه مسلمانان از مذاهب و فرقه‌هاي گوناگون شكل يافتهاند و زمينه‌هاي اختلاف و نزاع فراواني دارند، شايسته است كه نگاه اسلام در مورد چگونگي ارتباط و تعامل مسلمانان با هم را تبيين كنيم. براي رسيدن به اين اهداف، نخست، به تبيين واژه‌هاي تعامل، گفت‌وگو، جدل، مناظره مي‌پردازيم. سپس، دربارۀ حفظ اصول و پايه‌هايي بحث ميكنيم كه در منابع اسلامي، به آن توصيه و تأكيد شده است. در قسمت سوم، شيوه‌هاي تعامل از نگاه قرآن و روايات، نظير: استفاده از راه‌هاي مسالمت‌آميز، روش‌هاي عاطفي، روش‌هاي خيرخواهانه، مجادلۀ احسن، عفو و اغماض، تلاش فرهنگي براي رفع شبهات عقايد و تبيين ديدگاه‌هاي مشترك بين مذاهب اسلامي‌ و استفاده از وسيلۀ مقدس براي معاشرت با يكديگر و غير آن توضيح داده شده است.قسمت چهارم، به آسيب‌ها، آفت‌ها و موانع تعامل، نظير: خشونت، تهديد، تطميع، تكفير، دشنام، استهزا، تحقير و غيرآن پرداخته شده است.