شعر اعتراض در مسير نظريه هاي پسااستعماري

Protest Poem in the Path of Post-Colonialism theories

صاحبان تفكر هميشه در جوامع گوناگون پيشرو بوده‌اند و اگر بخواهيم ميان همه انديشمندان جهان يك وجه مشترك بيابيم «آزادي» است. آزادي» مقاومت و تاويل سنت از محورهاي مهم نظريه‌هاي پسااستعماري به حساب مي‌آيد. جريان شعر اعتراض و مبارزه با |فكار استعماري بيشتر ريشه در روزگار مشروطيت دارد. زبر/ وجود جنگ دوم جهاني, انعقاد قراردادهاي نيگين و تسليم شدن شاهان در مقابل خواسته هاي استعمارگران سبب شد تا شاعران دوره مشروطه در برابر دخالت استعمارگران مقاومت كنند. اگرچه نظريه هاي پسااستعماري از جمله نظريه هاي ادوارد سعيد كارآمد بود ولي شعر اعتراض در همان مسير توانست با روشنگري بر مقاومت و پايداري ملت بيفزايد. شاعراني چون عارف قزويني» ميرزاده عشقي» فرخي يزدي, ملك الشعراي بهار و حتي علامه محمد اقبال لاهوري شخصيت‌هايي بودند كه توانستند با كلام و شعرشان عليه استعمار مقاومت و مبارزه مستمر داشته باشند. اين پژوهش چگونگي مبارزه پاره‌اي از شاعران مشروطه با استعمارگران و ميزان قرابت فكر يآنان با انديشه‌هاي پسااستعماري را مورد پژوهش قرار مي دهد.