ادبيّات تطبيقي و علم اخلاق

خوانش اخلاقي اهداف و آرمانهاي دانش ادبيّات تطبيقي ميتواند مقدّمة اين فرضيه شود كه ادبيّات تطبيقي، نه‌تنها دانشي اخلاق‌گراست، بلكه درسه بُعد علّي، مفهومي و معرفت‌شناسي، وابستگي و پيوندي ريشهدار و ناگسستني با علم اخلاق دارد؛ در حقيقت، دانش ادبيّات تطبيقي از اين زاويه، علمي است كه در اهداف و مقاصد خود معلول اين دانش بوده و به‌مانند علم اخلاق، در پي ترويج و تبليغ هنجارها و قوانين اخلاقي است كه در تعاملات انساني و فرهنگي، جانشين ناهنجاري‌ها و چالشهاي اخلاقي ميگردد. اين پژوهش، در پرتو مطالعات فرارشتهاي، و البتّه با روش توصيفي – تحليلي، بر آن است تا از زاوية اخلاق به تبيين و تفسير اهداف ادبيّات تطبيقي بپردازد. يافته‌هاي اساسي آن نيز چنين است كه ادبيّات تطبيقي اصيل، با بهرهگيري از علم اخلاق ميتواند موجب آفرينش يك گفتمان اخلاقي - جهاني گردد و بسترها و زمينههاي اثربخشي و حضور معنادار خود را بيشتر و ژرفتر نمايد.