خردورزي در منظومه‌هاي تمثيلي احمد شوقي و پروين اعتصامي

احمد شوقي، شاعر پرآوازة ادبيات معاصر عربي و پروين اعتصامي، بانوي شهير شعر معاصر فارسي از شاعراني هستند كه با استفاده از ظرفيّت تعليمي شعر، به امر آموزش و تربيت، به‌ويژه  تربيت كودكان و نوجوانان، اقدام‌ كرده و براي اين منظور، به سرودن منظومه‌هاي تمثيليروي آورده‌اند. اهمّيّت اين نوع از قصّه‌ها در سهولت انتقال مفاهيم اخلاقي، تربيتي و اجتماعي به مخاطب است. با توجّه به ضرورت و اهمّيّت بازشناسي اين مفاهيم در بررسي‌هاي تطبيقي، اين پژوهش به دنبال اين هدف است كه با روش توصيفي- تحليلي و بر اساس مكتب ادبيات تطبيقي آمريكايي به مقايسه و تحليل خردورزي كه يكي از مهم‌ترين مضامين در اشعار احمد شوقي و پروين اعتصامي است، بپردازد تا از اين طريق، وجوه تشابه و تفاوت انديشه‌هاي دو شاعر را نمايان سازد. يافته‌هاي تحقيق، بيانگر اين است كه شوقي و پروين، خرد را چراغ راهنماي زندگي فرد معرّفي‌ مي‌كنند كه وي با به‌كارگيري آن، مي‌تواند موانع و مشكلات را از پيش‌رو بردارد و با فهم معناي واقعي زندگي، آيندۀ روشني را براي خود رقم بزند. دو شاعر معتقدند كه آنچه موجب غناي عقل و تكامل آن مي‌شود، كسب تجربه است. آن دو، رعايت احتياط را نشانۀ خردورزي مي‌دانند و كسي را خردمند به حساب مي‌آورند كه همواره جانب احتياط را نگه دارد. در زمينۀ تفاوت ديدگاه‌ها؛ شوقي، رشد مادّي و دنيوي را به عنوان يكي از نتايج خردورزي مطرح مي‌‍‌‌كند و حال آنكه، پروين با صراحت بر رشد و كمال معنوي و روحاني تأكيد مي­كند.