بررسي تطبيقي ميني‌ماليستي داستان‌هاي كودكانه زكريا تامر و صادق هدايت

جنبش فرماليسم (1920) مغرب­زمين، باعث شكل­گيري منشور ميني ماليسم، با شعار «كم، زياد است» در ادبيّات گرديد و نويسندگان از اين رويكرد استقبال كردند، چنان كه داستان‌هاي كودكانة تامر و هدايت متأثّر از اصول فرماليسم است. داستان‌هاي تامر شكل‌دهندة آغاز راه صحيح براي كودكان و نوجوانان و مبلّغ ارزش‌هاي انساني است و نيز هدايت در داستان‌هاي كودكانة خويش توجّه ويژه‌اي به نكات اخلاقي و تربيتي دارد. اين دو نويسنده، گاه فضا را براي بيان ارزش‌ها آماده مي‌كنند و زماني نتيجه‌گيري و درك آن را به مخاطب وامي‌گذارند. بيشتر داستان‌هاي مورد بحث، از طرحي ساده؛ يعني خرده پيرنگ برخوردارند و زبان آن‌ها براي همگان قابل فهم است. شخصيّت­ها در اين داستان‌ها نمايندة افكار، رفتار و گفتار جامعة سوري و ايراني هستند و زمان داستان‌ها بر گذشته و حال دلالت دارد؛ امّا به مكان وقوع حوادث، اشاره‌اي نشده‌است و تنوّع مكاني نيز در آن‌ها وجود ندارد. اين مقاله، عناصر ميني‌ماليسم را در داستان‌هاي تعليمي زكريا تامر و صادق هدايت با هدف تبيين مشخصّه‌هاي ميني‌ماليسم و انگيزة نويسندگان از توجه به اين شگردها در رويكردي توصيفي- تحليلي وبا تكيه بر مكتب تطبيقي آمريكايي بررسي كرده و نشان داده است كه بسياري از داستان‌هاي اين دو نويسنده، مشخصه‌هاي ميني‌ماليستي مانند: محدوديت شخصيت‌ها، گفت‌وگوي زياد، جملات كوتاه و... را بازنمايي كرده‌اند.