آسيب شناسي مجلاّت ادبيّات تطبيقي در ايران (مطالعه مورد پژوهش: كاوشنامه ادبيّات تطبيقي)

با استقبال روزافزون پژوهشگران از مطالعات تطبيقي در عرصة ادبيّات و علاقه‌مندي نويسندگان به نگارش مقالات ادبيّات تطبيقي، مجلاّت تخصّصي در اين عرصه، گسترش يافته‌اند. يكي از اين مجلاّت، كاوش­نامة ادبيّات تطبيقي است كه در حوزة مطالعات تطبيقي فارسي – عربي، به نشر پژوهش­هاي مرتبط مي­پردازد. اين مختصر، با هدف آسيب­ شناسي مقالات منتشرشده در مجلّة يادشده، در بازة زماني سال­هاي 1392 تا 1395، با تكيه بر روش استقرائي در عرضة آمار و سپس تحليل و آسيب­ شناسي پژوهش‌هاي منتشرشده، با استناد به نمودارهاي آماري، به بررسي مقالات اين مجلّه مي­ پردازد و پس از واكاوي آسيب­ها، در ذيل سه مبحث دايرة موضوعي، عناوين مقالات و روشمندي پژوهش، عمده­ ترين موارد آن را عدم توجّه كافي به مباحث نظري ادبيّات تطبيقي، خلأ پژوهش­هاي بينارشته­اي و عرصه­هاي نوين پژوهش در ادبيّات تطبيقي، موازي­كاري و پرداختن به مضامين تكراري، فقدان روش پژوهش و عدم استناد به نظريّه­ها و مكتب­هاي برجسته در حوزة ادبيّات تطبيقي، سوء­فهم «تطبيق» در ادبيّات تطبيقي و... برمي‌شمرد.