بررسي تطبيقي مؤلّفه هاي معنايي «سرزمين مادري» در شعر صلاح عبدالصّبور، عبدالوهّاب البياتي و نيما يوشيج

عشق به وطن، از مهم‌ترين مؤلّفة شعري صلاح عبدالصبور و عبدالوهاب البياتي است، آن‌ها به‌خوبي شور و اشتياق خود را نسبت به وطن بيان كرده­ اند. از شاعران وطن­ گراي ادب فارسي مي­توان به نيما يوشيج اشاره كرد كه با تمام عشق و علاقه، وطن خود را به تصوير مي­كشد. پژوهش حاضر، مبتني بر روش تحليلي - تطبيقي است. نتيجة پژوهش اين است كه وطن، موضوع اصلي شعر صلاح عبدالصّبور، البياتي و نيما يوشيج است. زادگاه براي آنان كه چندين سال به‌اجبار شرايط سياسي از آن دور مانده­اند، به­سان مدينة فاضله است. آن‌ها همگان را به وطن‌دوستي و دفاع از وطن فرامي‌خوانند؛ لذا اين پژوهش مي­كوشد تا نحوة بازيابي و به‌كارگيري مؤلّفة وطن را به روش تطبيقي در آثار و انديشه ­هاي صلاح عبدالصّبور، عبدالوهّاب البياتي و نيما مورد بررسي قرار دهد.