بررسي تاثير رويكردهاي منابع انساني استراتژيك بر عملكرد كارآفرينانه و نوآورانه در آموزش عالي ايران: موردمطالعه دانشگاه هاي شهيد بهشتي و تهران

هدف پژوهش حاضر بررسي ابعاد كليدي الگوي مديريت منابع انساني، رويه­هاي اين مدل و تاثير آن بر عملكرد سازماني نوآورانه و كارآفرينانه است. روش پژوهش به لحاظ هدف، كاربردي و از نظر شيوه جمع آوري داده­ها توصيفي از نوع پيمايش بوده كه در آن به بررسي ميداني تجارب مديريت منابع انساني و ابعاد مختلف آن در بافت دانشگاه­هاي دولتي تهران پرداخته شده است. جامعه آماري را تمامي مديران عالي در سطح دانشكده­هاي دو دانشگاه تهران و شهيد بهشتي تشكيل مي­دهند كه با روش نمونه­گيري هدفمند، تعداد 70 نفر از روسا و مديران انتخاب و بررسي شدند. براي جمع­آوري داده­ها از پرسشنامه­اي ساختارمند مبتني بر طيف 5 درجه­اي ليكرت استفاده شد. به منظور تحليل داده­ها نيز از شاخص­هاي توصيفي ميانگين و آمار استنباطي همبستگي و رگرسيون چندگانه استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه ابعاد استراتژيك و كاركردي منابع انساني هر كدام اثر متفاوتي بر عملكرد سازماني دارند، همچنين درجه موفقيت كارآفريني فردي و گروهي بر حسب اين دو بعد متفاوت است. در نهايت يافته­ها نشان داد كه تجارب استراتژيك و تجارب كاركردي مديريت منابع انساني به طور قابل ملاحظه­اي بر اثربخشي سازماني و بخصوص بر عملكرد نوآورانه از طريق مديريت استراتژيك منابع انساني تاثير مي­گذارند