شبيه‌سازي درماني و حق آزادي توليد مثل

نگراني درباره [حق] آزادي توليد مثل به طور معمول ايجاب مي‌كند كه والدين ژنتيكي كه كودك را به‌وجود مي‌آورند، تصميمات لازم را درباره آن بگيرند. شبيه‌سازي درماني ممكن است شامل ايجاد و تخريب روياني شود كه در صورت تكامل، مي‌تواند فرزند ژنتيكي والدين شخصي شود كه مراحل درمان را طي مي‌كند. من معتقدم كه مباحث اساسي پيرامون عناوين والديني و ژنتيكي ايجاب مي‌كند كه شبيه‌سازي درماني، در ابتدا غيراخلاقي به نظر آيد، مگر آن‌‌كه با رضايت والدين شخصي كه در فرآيند شبيه‌سازي شركت مي‌جويد، همراه باشد. به عبارت ديگر، فرض قانوني شدن شبيه‌سازي درماني، اضمحلال بنيان اين عقيده را به دنبال دارد كه كاربرد شبيه‌سازي مولد دربردارنده رابطه ژنتيكي مقرر ميان شخص شبيه‌سازي شده و اهداكننده دي.ان.اي است؛ هرچند كه رابطه مذكور نسبت به [رابطه ژنتيكي] در توليدمثل طبيعي، ارزش اخلاقي يكساني ندارد.