تحليل سبكي روضة الكتّاب با تكيه بر مقايسۀ تحيّات و دعوت‌نامه‌ها

فاقد عنوان و چكيده لاتين

روضة الكتّاب مجموعه ­اي از اخوانيات به جاي مانده از قرن هفتم به قلم صدر قونيوي است. نثر اين كتاب از خصوصيات كلّي نثر مكاتيب قرن هفتم پيروي مي­كند. اخوانيات اين كتاب موضوعات متفاوتي دارند، ولي در آن ميان دو دستۀ تحيّات (نامه­هايي كه صرفاً به قصد احوال­پرسي و بيان دوستي نوشته شده ­اند) و دعوت­نامه ­ها (خواندن دوستي به مهماني) قابل­توجّه هستند. در اين مقاله، به بررسي خصوصيات سبكي اين دو پرداخته ­ايم و نشان داده ­ايم كه دعوت­نامه ­ها به رغم كمي تعداد، خصوصياتي در لايه ­هاي واژگاني و نحوي و بلاغي دارند؛ از جمله استفاده از صورخيال، جمله­ هاي كوتاه تر و ساده­ تر، و بسامد بالاي واژگان حسّي كه بيشتر با طبيعت و عشرت مرتبط هستند. اين خصوصيات آنها را برجسته­ مي­كند و در خواننده تأثير مي­ گذارد