«ليكن اين هست كه اين نسخه سقيم افتادست» تصحيح يك تركيب (گنج قناعت) در غزليات حافظ و ابياتي از ديگر شعرا

نگداشتن نقطه و سركج (سركش) در نسخ قديمي از طرف كاتبان، هم براي كاتبان و هم براي مصححان و محققان دردسرهايي را خلق كرده­است. اين علاوه بر تغيير تعمدي شاعراني چون حافظ در اشعار خود و دستبرد تعمدي كاتبان امانت­ خوار در اشعار شعراست. نگذاشتن سركج در ديوان حافظ در دو موضع و چند بيت مورد ادعاي نگارنده در متن شعراي ديگر، باعث به اشتباه افتادن مصححان گرديده­است. به خاطر همين موضوع (نگذاشتن سركج)، در دو جا تعبير «گنج قناعت» در ديوان حافظ به شكل «كنج قناعت» تصحيح و ثبت شده ­است. اما با توجه به شرايط كتابت و با در نظر گرفتن معنا و شرايط شعري در متن و همچنين در نظر گرفتن سابقة رواييِ تركيب كه در چندين حديث به شكل «القناعه كنزٌ» آمده ­است، تركيب درست همان «گنج قناعت» است كه در ديوان حافظ در يك مورد براي جناس­ سازي و در يك مورد وجود عبارت هم­ شكل «كنج دنيا» باعث تصحيح سقيم گرديده ­است. اين معضل (كنج قناعت) در چند موضع از شعراي ديگر هم وارد شده است.