نقش شركت نفت انگليس و ايران درشكل‌ گيري ساختار اجتماعي شركت شهر مسجد سليمان 1287 1330

ساختار اجتماعي مسجدسليمان تا پيش از كشف نفت، از هر لحاظ يك ساختار سنّتي و عشيره‌اي بود. با كشف و استخراج نفت در سال 1287/1908م و در پي آن، مهاجرت نيروي كار به منطقه، يك ساختار اجتماعي نويني به جاي ساختار پيشين حاكم گرديد. بر اين اساس، پژوهش حاضر به دو روش توصيفي و تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي و اسناد، تلاش دارد نقش شركت نفت انگليس و ايران را در شكل‌گيري ساختار اجتماعي مسجدسليمان، در سه محور مورد مطالعه و پژوهش قرار دهد؛ در محور اوّل، جمعيت و ويژگي‌هاي آن، از جمله مهاجرت و احداث منازل شركتي، در محور دوم، بهداشت و درمان، و در محور سوم، آموزش و پرورش كه به دو بخش شركتي و غير شركتي (شهري) تقسيم مي‌گردد، مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است. يافته‌هاي اين پژوهش، حاكي از آن است كه به دنبال كشف نفت و مهاجرت نيروي كار به مسجدسليمان، يك ساختار اجتماعي دو قطبي (شركتي غير شركتي) در اين شهر حاكم گرديد؛ ولي با گسترش حوزه جغرافيايي شهر و نياز متقابل هر دو بخش از يكديگر، به‌تدريج فاصله اين دو بخش از يكديگر كمتر شد و اين شهر، هويت يك شهر متعارف ايراني را پيدا كرد.