ميزان افسردگي در دانشجويان پزشكي (اهواز-1371)

فاقد عنوان و چكيده لاتين

هدف از انجام اين پژوهش بررسي ميزان افسردگي در دانشجويان پزشكي و خدمات بهداشتي‌ درماني اهواز بوده است.در اين پژوهش 200 نفر(100 نفر زن،100 نفر مرد)از دانشجويان سالهاي گوناگون علوم پايه و باليني دانشكده پزشكي اهواز كه به شكل نمونه‌گيري تصادفي گزينش شده بودند، توسط آزمون افسردگي بك مورد بررسي‌ قرار گرفتند. نتايج نشان داد بطور كلي ميانگين افسردگي كل دانشجويان مرد كمتر از ميانگين افسردگي دانشجويان زن است‌ (9/1 در برابر 10/45). اما اين تصادف معني‌دار نيست. ميانگين افسردگي دانشجويان مرد علوم پايه و دانشجويان زن علوم‌ پايه تقريبا يكسان بوده است(به ترتيب 10/62 و 10/68). ميانگين افسردگي دانشجويان مرد علوم باليني داراي تفاوت‌ معني‌دار با ميانگين نمرات افسردگي دانشجويان زن باليني بود(7/58 در برابر 10/23). تفاوت ميانگين افسردگي‌ دانشجويان مجرد و دانشجويان متأهل نيز معني‌دار نبود.از نظر ميزان و شدت افسردگي دانشجويان مرد،يك درصد در حد شديد،يك درصد به ميزان نسبتا شديد،هفت درصد در سطح متوسط و 29 درصد در حد خفيف افسرده بودند.از نظر ميزان و شدت افسردگي دانشجويان زن،دو درصد در حد نسبتا شديد 10 درصد به ميزان متوسط و 40 درصد داراي‌ افسردگي خفيف بودند.از نظر ميزان نااميدي،11 درصد مردان و 20 درصد زنان نسبت به آينده خويش نااميد بودند.از نظر ميزان افكار آسيب‌رساني به خود،8 درصد مردان و 7 درصد زنان افكار آسيب‌رساني به خود داشتند.