ارائه مدلي بر مبناي درخت تصميم فازي جهت تشخيص مزاج در طب سنتي ايراني

مفهوم مزاج از جمله كليدي ترين مفاهيم مورد استفاده در طب سنتي ايراني بوده و بسياري از دستورات حفظ سلامتي، تشخيص و درمان بيماري ها بر اساس مزاج تعيين شده هر فرد با ديگران متفاوت است. دستيابي به شيوه هاي استاندارد تعيين مزاج از مهم ترين اولويت هاي پژوهش در طب سنتي ايراني است. درخت تصميم فازي يكي از الگوريتم هاي هوشمند براي طبقه بندي داده ها است. استنتاج درخت تصميم فازي، فرايند استفاده از نمونه هاي خاص و رسيدن به يك مدل عمومي است كه هدف آن يادگيري نحوه طبقه بندي نمونه ها است. مواد و روش ها در اين مقاله از داده هاي مربوط به تعيين مزاج افراد براي داده كاوي و مدل سازي تشخيص مزاج استفاده شد. براي اين كار، درخت تصميم فازي با الگوريتم ID3 فازي آموزش داده شد. يافته ها دو درخت تصميم گيري يكي براي گرمي، سردي و ديگري براي تري، خشكي ساخته شد و قواعد توليد شده توسط پزشكان متخصص طب سنتي ايراني از نظر باليني و ميزان صحت قوانين مورد ارزيابي قرار گرفت. نتيجه گيري بنظر مي رسد اين كار، اولين پژوهش صورت گرفته در حوزه هوشمند سازي تشخيص مزاج در طب سنتي ايراني است و نتايج اين پژوهش مي تواند در سطح عملياتي توسط متخصصان طب سنتي ايراني استفاده شود، همچنين اين پژوهش مي تواند زمينه پژوهش هاي ديگر با استفاده از بهينه سازي و ساير الگوريتم هاي هوشمند و حتي براي تشخيص انواع سوءمزاج با داده هاي بيشتر باشد.