اصول فيكساسيون ميله گذاري لاكينگ

Principles of Fixation with Interlocking Nailing

نقطه عطف ميلهگذاري بهصورت نوين به جرارد كونچر برميگردد. وي در سال 1940در كشور آلمان، ميلهگذاري نوين را معرفي كرد و به دو اصل كلي اعتقاد داشت: فيكساسيون پايدار و فيكساسيون شكستگيها بدون بازكردن محل شكستگي. در ابتدا از ميلههايي ابتدايي با نقاط ضعف متعدد و تنها در شكستگيهاي تنه استخوانهاي بلند از ميلهگذاري استفاده ميشد. به مرور زمان، تغييرات تأثيرگذاري در طراحي و كارگذاري ميلههاي استخواني ايجاد گرديد. هدف از اين مقاله مروري بر تكامل طراحي ميلهها و اصول ساده ولي بسيار مهم ميلهگذاري استخوانهاي بلند ميباشد كه در صورت عدم رعايت همين اصول ساده توسط جراحان، باعث عدم رسيدن به فيكساسيون دلخواه ميشود.

The history of the new nailing method dates back to Gerhard Küntscher, who introduced this concept in Germany in 1940. He believed in two general principles: Stable fixation and fixation of fractures without opening the fracture site. In the beginning, primary nails with various weaknesses were only used in fractures of femur. Over time, effective changes were made in the design and insertion of bone nails. This article aimed to review the evolution of the design of nails and simple but significantly important principles of inserting nails in long bones. In any case, lack of adherence to these simple principles by surgeons leads to lack of desirable fixation.