آسيب‌هاي سياست جنايي تقنيني ايران در ديه عقل

عقل جوهر بسيطي است كه واقعيت‌ها به وسيله آن درك شده و موجب كمال انساني است؛ درك حقايق و معارف، دريافت خير و شر، صلاح و صواب از كاركردهاي اين نعمت بزرگ الهي است كه امروزه اهميت آن بر كسي پوشيده نيست. قانون مجازات اسلامي به عنوان يكي از مهم‌ترين مظاهر تجلي سياست جنايي تقنيني ايران كه عمدتاً كيفرمحور است. در مقابل آسيب‌هاي وارده بر عقل چتر حمايت خود را گسترانيده و مجازات‌هايي را براي اين قسم جنايات در نظر گرفته است. نقد عملكرد مقنن در اين زمينه و ارائه راه‌كارهاي مناسب از اهداف مهم اين نوشتار مي‌باشد، چراكه به نظر مي‌رسد قانونگذار در بعضي از موارد براي حالاتي از جنايت وارد بر عقل طريقي ارائه نمي‌دهد و يا گستره دامنه حمايتش كافي نمي‌باشد كه لازم است مورد شرح و بررسي قرار گيرد. حالاتي وجود دارد كه از ديد افراد عادي جامعه، شخص سالم به نظر مي‌رسد، در حالي كه دچار اختلال رواني قابل توجهي مي‌باشد و از جانب قانونگذار بايد مورد حمايت قرار بگيرد. در اين مقاله با توجه به منابع فقهي، حقوقي و پزشكي به برخي از آسيب‌هاي قانون مجازات در اين خصوص اشاره مي‌گردد و ضمن نقد عملكرد مقنن و تبيين نقاط ضعف احتمالي قانون، راه‌كاري مناسب براي آن در پيشنهاد مي‌شود.