تحليل گفتمان حقوق شهروندي در گستره انديشه پسانوين حكومت‌مداري

با تغيير نقش و مسؤوليت دولت در عصر پسامدرن اداره حكومت و تقويت نظام مبتني بر آموزه حكومت‌مداري در ساختار دولت فراتنظيمي، حقوق شهروندي نيز مفهوم نويني يافت. امروزه با ظهور انديشه شهروند جهاني و فعال در عرصه اداره امور كشور، علاوه بر گستردگي دامنه مفهومي حقوق شهروندي، شاهد مصاديق نويني از حقوق و آزادي‌هاي بنيادين هستيم كه تا پيش از اين مرسوم نبودند. ايجاد نظام حكمراني مطلوب و تحقق بستري براي ايفاي نقش فعال شهروند در عرصه اداره امور كشور، دو گام اساسي در عملكرد دولت‌هاي پست‌مدرن است كه به دليل ايجاد تحول شگرف در انديشه حقوق شهروندي، بررسي نظري مفهوم آن را بيش از پيش در حقوق امروز حائز اهميت كرده است. سؤال اصلي مطروحه در نظام انديشه‌هاي حقوقي كنوني اينست كه امروزه چه مفهومي از حقوق شهروندي خلق و ظهور يافته است. در پي نيل به پاسخي روشن به اين سؤال، در اين مقاله تلاش مي‌شود تا مباني نظري مفهوم نوين حقوق شهروندي در عرصه پست‌مدرن حكومت به تصوير كشيده شود. در اين مقاله دريافته شد كه مؤلفه‌هاي حكمراني مطلوب كه سرمشق تكاليف دولت‌هاي نوين قرار گرفته، استخوان‌بندي اصلي حقوق نوين شهروندان در عرصه كنوني حكمراني را نيز تشكيل مي‌دهد و گستره مفهومي اين حق‌ها را مي‌توان در يك نظام جهان‌وطني يافت كه حضور پررنگ شهروند در قلمرو حكمراني متكثر ملي و فراملي را در عرصه‌هاي اقتصادي، اجتماعي، سياسي و حتي اداري رقم مي‌زند.