«اي واژه ها، دورشويد» نگاهي به نظريه ‌ي شعري لورا (رايدينگ) جكسون

اين مقاله به معرفي يك چهره بسيار مهم و ارزشمند شعر مدرن يعني لورا (رايدينگ) جكسون (1991-1901)خواهد پرداخت. (رايدينگ) جكسون در ايران تقريباً ناشناس است وكسي از عظمت شعر و نوشته هاي انتقادي او در زمينه‌ي شعر و نظريه‌ي شعر اطلاع ندارد. البته (رايدينگ) جكسون حتي در زادگاهش آمريكا و نيز كشورهاي اروپائي از جمله انگليس هم وضعيت بهتري ندارد و به غير از تعدادي استاد ادبيات و يا علاقه مندان پروپاقرص شعر مدرن تقريباً كسي او را نمي شناسد. از آنجا كه (رايدينگ) جكسون تأثير كليدي در بوجود آمدن رويكرد بسيار مهم و معروف نقد ادبي يعني«نقدنو» داشته و نيز از آنجا كه اصولاً نظريات او درباره‌ي شعر و زبان شعر جايگاه ويژه اي در روايت داستان شعر مدرن دارد، شناخت او از ضروريات است. او در دهه هاي بيست و سي قرن بيستم با تمام قدرت شعر سرود و خود را وقف شعر و شاعري كرد و اما ناگهان حدود اوايل دهه‌ي چهل از شعر سرودن دست كشيد و تا آخر عمرش ديگر شعر نگفت و وقت خود را صرف توجيه اين عمل و تشريح ويژگي ها و مشكلات زبان شعري نمود. براي فهم بهتر انديشه هاي شعري (رايدينگ) جكسون، او با چهره هايي نظير آي . اِي . ريچاردز(1979-1893) و منتقدين نو (كه خود البته يكي از پايه گذاران اصلي آن است) مقايسه شده است. همچنين انديشه هاي شعري او در پيوند با زيبائي شناسي ديداري و شنيداري مورد مطالعه قرار خواهد گرفت.