فضا و كاركرد تخيل در اثر ژان ژيونو : شاه سرگرمي ندارد

آثار ژان ژيونو را مي‌توان از منشور دوگانه‌ي روانشناسي و رويكرد انتقادي مربوط به تخيل گذراند و با توجه به تأثير گاستون باشلار و ژيلبر دوران مطالعه كرد. ژيونو از جنگ جهاني اول كه در آن شركت جست جراحت‌هاي روحي قابل توجهي برداشت و اتهام همدستي او با آلماني‌هاي نازي و عدم اجازه‌ي چاپ كتاب‌هايش در دوران جنگ جهاني دوم ضربه‌ي روحي عميق ومهلكي را بر او وارد آورد. لذا عمده‌ي آثارش پرده برمي‌دارند از دغدغه‌ي وضعيت انسان در جهان، ويژگي‌هاي انسان قرن بيست با تجربه‌ي دو جنگ جهاني، تجربه‌ي مرگ و نيستي، نظام تخيلي نويسنده در رويارويي با زمان، انديشه‌اي كه در آن به ويژه فضا، انسان و اشيا حكايت از وحشت وي در مقابل گذر زمان دارند و او را براي رهايي از نيستي ياري مي‌دهند. بنابراين هدف ما در اين مقاله، بررسي چگونگي كاركرد تخيل ژيونو از خلال تحليل چندي از فضاهاي ويژه‌اي است از قبيل (هزارتو، كاخ، پلكان و پنجره) در يكي از آثار مهم بعد از جنگ به نام شاه سرگرمي ندارد