تاثير ميزان صلبيت اتصالات بر احتمال آسيب‌پذيري قابهاي خمشي فولادي

در فرآيند تحليل قابهاي خمشي فولادي ، اتصالات به دو دسته مفصلي ايده آل و صلب ايده آل، معادلسازي ميشوند. اين ايده آلسازي اگرچه تاحد بسيار زيادي روند تحليل را ساده مينمايد، ولي موجب كم توجهي به رفتار واقعي اتصال ميگردد. تحقيقات نشان داده است وقتي رفتار اتصالات با رفتار صلب كامل ايده آلسازي ميگردد اين معادلسازي موجب كاهش ايمني قابها ميگردد، چراكه با اين فرض دريفتهاي واقعي طبقات كم پيش بيني شده و احتمالا قاب بي نياز از طرح مهاربند برآورد ميگردد. در اين تحقيق براي بررسي تاثير ايده آلسازي رفتار اتصالات بر احتمال خرابي قابها، يك قاب يك دهانه چهار طبقه با سه تيپ اتصال با صلبيت هاي 10، 75 و90 درصد مدل شده و با مبنا قرار دادن دريفت حداكثر در بام با توجه به حداكثر هاي مختلف شتاب حركت زمين، احتمال خرابي كم، متوسط، زياد و كامل محاسبه شد. درنهايت برررسي ها نشان دادند كه هرچه اتصال در قاب به سمت صلبيت بالاتر سوق داده شود اين مهم موجب كاهش احتمال خرابي قابها در برآورد احتمال شكست ميگردد.